1. Cel Zgromadzenia:
Zasadniczym celem Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej jest uwielbienie Boga i uświęcenie się poprzez naśladowanie Jezusa Chrystusa. W sposób szczególny członkowie Towarzystwa włączają się w apostolstwo na rzecz rodaków przebywających poza granicami państwa polskiego.
Duchowość Towarzystwa Chrystusowego, wypływająca z życia zakonnego i kapłańskiego jego członków, oparta jest na charyzmacie Założyciela kard. Augusta Hlonda i posłannictwie zgromadzenia. Wypływa także z późniejszych tradycji wypracowanych przez wspólnotę, kierowanej zwłaszcza przez pierwszego przełożonego generalnego, współzałożyciela ks. Ignacego Posadzego.
Dzieło formacji wszystkich członków wspólnoty ukierunkowane jest na przyswojenie i pogłębienie wszystkiego, co stanowi o tożsamości zakonnej. Myślą przewodnią w Towarzystwie Chrystusowym są słowa św. Pawła: „Aż Chrystus ukształtuje się w was”. Fundamentem więc formacji jest głębokie zjednoczenie osobiste z Jezusem Chrystusem w Duchu Świętym. Celem jest tworzenie pełnej osobowości jakiej wymaga powołanie zakonne oraz posłannictwo apostolskie na rzecz Polonii zagranicznej. Cele te realizuje się przez formację duchową, intelektualną i apostolską.
Charakterystyczne w tej formacji jest nieustanny trud wcielania Ewangelii w życie. Nacisk położony jest na rozwijanie twórczej inicjatywy samowychowawczej, kształtowanie osobistej wolności w duchu ochotnej służby i odpowiedzialności za własną działalność.
W procesie formacyjnym, który stanowi pewną całość, wyróżniamy dwie zasadnicze fazy: formację podstawową od aspirandatu, nowicjatu i alumnatu do ślubów wieczystych czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, dla kleryków wg. ratio studiorum przygotowanie do święceń kapłańskich oraz permanentna po ślubach dozgonnych. Obejmuje ona pogłębianie tożsamości zakonnej poprzez poszerzanie wiedzy teologicznej, wiadomości o Kościele i Towarzystwie. Księża wikariusze maja dwa razy w roku specjalne spotkania, na których omawiane są problemy duszpasterskie i emigracyjne. Po pięciu latach pracy duszpasterskiej, celem odnowienia życia zakonnego i pogłębienia znajomości współczesnej problematyki duszpasterskiej chrystusowcy odbywają miesięczną probacje. Dotyczy to zarówno księży, jak i braci zakonnych.
Celem ożywienia osobistej gorliwości i podtrzymania jedności zakonnej wszyscy chrystusowcy odprawiają raz w miesiącu dzień skupienia, a raz w roku sześciodniowe wspólne rekolekcje.
Specyficzne w tej formacji są wskazania Założyciela kard. A. Hlonda: bezgraniczne ukochanie sprawy Bożej na wychodźstwie, żądza ofiary z siebie i radosne poświęcenie sił, wygód i życia dla dobra polskich tułaczy oraz bezwarunkowa karność w duchu wiary. Wielki nacisk położył na życie wspólne - jego testamentalne słowa „Ut unum sitis”. Chrystusowca winno cechować szczególne umiłowanie mszy świętej - stad wydawany periodyk „Msza Święta”. Pobożność winna być prosta, szczera i zdrowa płynąca z Bożej miłości i dziecięcej ufności. W pacierzach zgromadzenia szczególne miejsce zajmuje, odmawiana trzy razy dziennie modlitwa w intencji emigrantów i jej duszpasterzy.
Od początku istnienia Towarzystwa Chrystusowego specjalnym kultem otoczone są nabożeństwa do Serca Pana Jezusa, Najświętszej Maryi Panny i do świętego Józefa, który jest zarazem patronem braci zakonnych. Wszyscy chrystusowcy zobowiązani są do następujących, codziennych praktyk pobożnych: modlitwy poranne, południowe, wieczorne i rachunek sumienia; półgodzinne rozmyślanie; lektura Pisma Świętego; adoracja Najświętszego Sakramentu; cześć różańca i czytanie duchowne.
2. Działalność, sposoby realizacji charyzmatu, powołania:
Działalność Towarzystwa Chrystusowego zdeterminowana jest misja apostolska zlecona przez Kościół. Wypełniana jest poprzez gorliwe życie radami ewangelicznymi, modlitwa i pokuta oraz wszelkiego rodzaju pracami duszpasterskimi podejmowanymi dla dobra Polaków poza granicami kraju.
Kapłani Towarzystwa, jako słudzy Chrystusa niosą dobra nowinę o zbawieniu wszystkim rodakom. Służą im nie tylko opieką duszpasterską, ale również kulturową i społeczną. Bracia zakonni uczestniczą w posłannictwie Towarzystwa poprzez gorliwe życie zakonne i podejmowane różnorakie prace dla wypełniania misji zgromadzenia.
Wierne swemu posłannictwu Towarzystwo Chrystusowe wydaje miesięcznik „Msza Święta”, w którym jest dział dotyczący emigracji. Doszedł jeszcze drugi periodyk „Miłujcie sie”. Wewnętrznym biuletynem Towarzystwa jest „Glos Seminarium Zagranicznego”. Towarzystwo Chrystusowe prowadzi także własne wydawnictwo „Hlondianum”.
Dla zaznajomienia szerszego kręgu ludzi z problemami emigracyjnymi został założony Ruch Apostolatu Emigracyjnego, który skupia kapłanów, osoby życia konsekrowanego i ludzi świeckich.
W 1984 roku powstał w Domu Głównym Towarzystwa w Poznaniu, Instytut Duszpasterstwa Emigracyjnego im. Kardynała Augusta Hlonda. Celem jego jest popularyzacja problematyki duszpasterstwa emigracyjnego oraz działalność w zakresie apostolatu wśród Polonii. Studiują w nim księża, siostry zakonne i osoby świeckie.
W trosce o duchowe dobro rodaków Towarzystwo Chrystusowe organizuje co roku Dzień Modlitw w Intencji Emigracji oraz nocne czuwanie na Jasnej Górze. Udział w nim biorą chrystusowcy, siostry zakonne i osoby świeckie, zwłaszcza te, które posiadają krewnych poza granicami kraju.
W prowincjach zagranicznych oprócz pracy duszpasterskiej wielka wagę przywiązuje sie podtrzymania zdrowego ducha patriotycznego, życia społecznego i polskiej kultury. W tym celu używa się wszystkich dostępnych środków masowego przekazu.
Szczególną troskę o rodaków muszą wykazywać księża pracujący poza wschodnimi rubieżami Polski, gdzie trwa odbudowa życia chrześcijańskiego i katolickiego, niszczonego celowo przez wiele lat.
Opracowania:
• Ks. Florian Berlik TChr, Historia Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców 1932-1939, Poznań 1987;
• Ks. Bernard Kołodziej TChr, Dzieje Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców 1939-1948, Poznań 1983;
• Ks. Bernard Kołodziej TChr, Towarzystwo Chrystusowe w Południowej Ameryce 1958-1988;
• Wojciech Necel SC, Il carisma della Società di Cristo per gli emigranti Polacchi, Roma 1988;
• Ks. Ignacy Posadzy TChr, 40 lat Towarzystwa Chrystusowego, w: W służbie Kościoła Poznańskiego, Red. ks. L. Bielerzewski, Poznań 1974 s. 393-419.
ks. Bernard Kołodziej TChr
|
