|
36 - Czwarte przykazanie kościelne: „Zachować nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymać się od udziału w zabawach” |
 |
 |
 |
|
Saturday, 04 September 2010 16:46 |
Katecheza na niedzielę 05. IX. 2010
1. Post jest jednym z trzech filarów stanowiących w chrześcijaństwie podstawę życia duchowego. Co skłania człowieka do zachowywania postu? Człowiek, który pości, chce powiedzieć Bogu, że całkowicie zdaje się na Niego, że poddaje się Jego woli. Postawa człowieka poszczącego jest postawą pokory i ufności. Chrześcijanin pragnie poprzez post pokutować i zadośćuczynić za swoje grzechy oraz zjednoczyć się z cierpiącym Zbawicielem.
2. Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK 2043) czyni rozróżnienie pomiędzy postem i wstrzemięźliwością od pokarmów mięsnych.
Post jest czynnością osoby wierzącej, która rezygnuje ze spożywania pokarmów mięsnych. Przyjmuje się, że w dni postne można spożyć jeden posiłek do syta i dwa w niewielkiej ilości. Post obowiązuje katolików w środę popielcową i Wielki Piątek. Wstrzemięźliwość zaś oznacza powstrzymywanie się od określonych czynności: spożywania pokarmów mięsnych oraz udziału w zabawach. Wstrzemięźliwość oprócz wymienionych dni postnych obowiązuje również we wszystkie piątki całego roku.
3. Kodeks Prawa Kanonicznego precyzuje zakres 4 przykazania kościelnego (KPK kan. 1252). Do wstrzemięźliwości są zobowiązane osoby, które ukończyły czternasty rok życia, do postu są zobowiązane wszystkie osoby pełnoletnie, do sześćdziesiątego roku życia. Duszpasterze oraz rodzice winni zatroszczyć się o to, ażeby również ci, którzy z racji młodszego wieku nie związani są jeszcze prawem postu i wstrzemięźliwości, byli także wprowadzeni w autentyczny duch pokuty.
Spotykamy się z organizowaniem w piątki dyskotek, studniówek a także przyjęć weselnych. Należy przypomnieć, że powstrzymywanie się od zabaw obowiązuje we wszystkie piątki całego roku i nie można piątkowej wstrzemięźliwości zawężać do okresu wielkiego postu. Istnieje jednak możliwość uzyskania dyspensy, o udzielenie której należy zwrócić się do ordynariusza diecezji, lub właściwego księdza proboszcza. Dyspensa określa wówczas inne praktyki duchowe. Jeżeli katolik korzysta z dyspensy, to zobowiązany jest do odmówienia modlitwy w intencji Ojca Świętego i umartwienia, które byłoby wyrazem uszanowania postnego charakteru dnia, z którego został zwolniony. Może też jako zadośćuczynienie ofiarować w tej intencji uczynki miłosierdzia.
Szczególne znaczenie dla ludzi wierzących posiada okres Wielkiego Postu, ale także każdy piątek. Ten dzień tygodnia ma być bowiem okazją do pogłębienia świadomości, że jesteśmy stworzeni i zbawieni przez Boga, ale ma być szczególnie czasem uświadomienia sobie ofiary złożonej za nas w tym dniu przez Chrystusa. Refleksja ukierunkowana na mękę i śmierć Jezusa ma nam z jednej strony uświadomić, jak wielkim złem i nieszczęściem dla człowieka jest grzech, skoro potrzeba było tak wielkiej ofiary, aby go zgładzić, z drugiej zaś ma nam pokazać jak ogromna była miłość Boga do nas, że „Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne" (J 3,16).
Czy rozumiemy post jako przylgnięcie do Chrystusa? Czy otwiera on nas na jakieś dobro? Czy rozumiemy w ogóle jego sens? Czy chętnie podejmujemy praktykę postu?
4. Zapamiętajmy: Dniami postnymi w Kościele są: środa popielcowa i Wielki Piątek. We wszystkie piątki całego roku obowiązuje nas wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, oraz powstrzymanie się od udziału w zabawach. Post obowiązuje wszystkie osoby pełnoletnie. Praktykowanie postu jest wynagrodzeniem i wdzięcznością Chrystusowi za Jego mękę.
Ks. Tadeusz Milczarski
|
|
|
35-Trzecie przykazanie kościelne: „Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię Świętą” |
|
|
|
Katecheza na niedzielę 29.VIII. 2010
1. Jan Paweł II w „Liście do dzieci” napisał: „niezapomnianym spotkaniem z Panem Jezusem jest bez wątpienia Pierwsza Komunia Święta”. Ze wzruszeniem wspominał ten dzień swojego życia. Podobnie większość przyjmujących po raz pierwszy Jezusa doświadcza radości i pragnie przyjmować Go jak najczęściej. Co dzieje się potem? Ze smutkiem trzeba sobie uświadomić fakt, że obecnie w Polsce dwie trzecie ochrzczonych nie uczestniczy w niedzielnej Eucharystii, a jeszcze większy procent rezygnuje ze spowiedzi i Komunii Świętej.
2. W obowiązującej obecnie wersji przykazań kościelnych, trzecie z nich brzmi: „Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię Świętą”. Przykazanie to określa minimum w przyjmowaniu przez wiernych Ciała i Krwi Pańskiej oraz wskazuje najwłaściwszy do tego czas.
3. Jak ważne jest przyjmowanie Komunii Świętej świadczą słowa Jezusa: „Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (J 6,58).
|
|
Read more...
|
|
34 - Drugie przykazanie kościelne: „Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty” |
|
|
|
Katecheza na niedzielę 22.VIII.2010
1. Podczas wizyty w Płocku, 7 czerwca 1991 r., Ojciec Święty Jan Paweł II mówił: „Nie zapominajmy, że pieniądz, bogactwo i różne wygody tego świata przemijają. Osoba ludzka jest ważniejsza niż rzeczy, a dusza jest ważniejsza niż ciało”. W trosce o naszą duszę, o osiągnięcie życia wiecznego i oglądanie Boga twarzą w twarz Kościół, jak bardzo zatroskana matka zobowiązuje swoje dzieci w drugim przykazaniu kościelnym, by przynajmniej raz w roku pojednały się z Bogiem i ludźmi w sakramencie pokuty.
2. Katechizm Kościoła Katolickiego stwierdza, że drugie przykazanie kościelne („przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty”) „zapewnia przygotowanie do Eucharystii przez przyjęcie sakramentu pojednania, który jest kontynuacją dzieła nawrócenia i przebaczenia, zapoczątkowanego na chrzcie” (KKK 2047; por. KomKKK 432). Jest tu wyraźne odwołanie się do Kodeksu Prawa Kanonicznego, w którym czytamy: „Każdy wierny, po osiągnięciu wieku rozeznania, przynajmniej raz w roku winien wyznać wiernie wszystkie swoje grzechy ciężkie” (KPK kan. 989).
Stwierdzenie, że do sakramentu pokuty należy przystąpić „przynajmniej raz w roku” należy rozumieć jako wyznaczenie pewnej nieprzekraczalnej granicy, koniecznego minimum, a nie wystarczającej normy, przy której zastosowaniu wszystko już jest w porządku. Częsta spowiedź pomaga w rozwoju duchowym, zwiększa wrażliwość wewnętrzną oraz otwartość na działanie Ducha Świętego.
|
|
Read more...
|
|
|
33 - Pierwsze przykazanie kościelne |
|
|
|
|
Saturday, 14 August 2010 20:07 |
Katecheza na niedzielę 15.VIII.2010
1. Jan Paweł II w Liście apostolskim o świętowaniu niedzieli napisał: „Jeszcze stosunkowo niedawno świętowanie niedzieli było ułatwione w krajach o tradycji chrześcijańskiej przez liczny udział rzesz wiernych i niejako przez samą organizację społeczeństwa, w którym odpoczynek niedzielny stanowił trwały element prawodawstwa dotyczącego różnych form pracy. Dzisiaj jednak, nawet w krajach, w których świąteczny charakter tego dnia jest zagwarantowany ustawowo, ewolucja sytuacji społeczno-ekonomicznej doprowadziła w wielu przypadkach do głębokich przemian w zachowaniach zbiorowych i w konsekwencji także w samym charakterze niedzieli” (Dies Domini, 4). Jak wygląda nasze świętowanie Dnia Pańskiego? Czy właściwie wykorzystujemy czas, do który Bóg nam ofiarowuje?
2. O świętowaniu tym przypomina nam pierwsze przykazanie kościelne, brzmiące: „W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy św. i powstrzymywać się od prac niekoniecznych”. Uczestniczenie w liturgii oznacza nie tylko fizyczną obecność w miejscu sprawowania Eucharystii, ale również czynny w niej udział: uważne słuchanie czytań mszalnych i ich wyjaśnienia (homilii albo kazania), włączanie się we wspólny śpiew oraz odpowiadanie na pozdrowienia celebransa. Przypomina o tym soborowa „Konstytucja o liturgii”, mówiąc: „Kościół (...) troszczy się o to, aby chrześcijanie podczas tego misterium wiary nie byli obecni jak obcy i milczący widzowie, lecz aby przez modlitwy i obrzędy tę tajemnicę dobrze rozumieli, a w świętej czynności uczestniczyli świadomie, pobożnie i czynnie” (KL 48).
|
|
Read more...
|
|
32 - Przykazania kościelne |
|
|
|
|
Sunday, 08 August 2010 00:30 |
Katecheza na niedzielę 08. VIII. 2010
1. Wielu z nas, przed przystąpieniem do Komunii świętej generalnej (dziś – uroczyste odnowienie przyrzeczeń chrztu świętego) zdawało egzamin z „Katechizmu dla dzieci starszych” („duży katechizm”), który na początku ubiegłego wieku zatwierdził do użytku w diecezji płockiej bł. abp Antoni Julian Nowowiejski. Katechizm ten mówił, że „oprócz przykazań Boskich jest jeszcze pięć przykazań kościelnych”, które nazywają się kościelnymi „bo je ustanowił Kościół”. Na pytanie „kto Kościołowi dał władzę ustanawiania przykazań?” Katechizm odpowiadał: „władzę ustanawiania przykazań dał Kościołowi sam Pan Jezus”.
|
|
Read more...
|
|
|
|
|
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 Next > End >>
|
|
Page 1 of 8 |
